Leden vertellen over hun werk bij gemeenten

Johan Vordermann (59) is lokale belangenbehartiger bij de afdeling Heerdewapenveld. "De groep ouderen in onze gemeente wordt alleen maar groter. Het is belangrijk dat ze gehoord worden."

“Toen ik werd gevraagd om belangenbehartiger bij ANBO-PCOB te worden, hoefde ik daar niet lang over na te denken. Nu ben ik alweer zo’n vijf jaar een betrokken schakel tussen de gemeente en onze achterban. Ook ben ik voorzitter van de afdeling Heerde-Wapenveld en zit ik namens ANBO-PCOB in de Adviesraad Sociaal Domein (ASD) van de gemeente Heerde.

We hebben een vaste zetel in die adviesraad en geven gevraagd en ongevraagd advies aan het college van B en W. Belangrijk is dat we dit aan de voorkant kunnen doen en we van begin af aan betrokken zijn bij de stukken die van belang zijn voor ouderen en kwetsbaren. Zo kunnen we direct onze aandachtspunten voor het voetlicht brengen. Zorg en wonen zijn belangrijke problemen, maar eenzaamheid is dat ook. Je ziet soms dat er tien alleenstaande ouderen naast elkaar wonen, maar niet eens een keertje op de koffie bij elkaar gaan. Via groepsbijeenkomsten proberen we die drempel te verlagen. Dat werkt goed. Naast de wekelijkse uren die ik aan belangenbehartiging besteed, verricht ik ook nog onderhoudswerkzaamheden in een woonzorgcomplex voor jongeren met een beperking. Ja, mijn tijd wordt zinvol besteed.”

Jouke Bosma (75) uit Friesland woont al sinds 1978 in Rotterdam. Daar is hij nu vijftien jaar lokale belangenbehartiger. “Vrijwilligerswerk zit in mijn genen. Ik ben van huis uit niet anders gewend.”

“Ik heb een lokale politieke achtergrond en heb de PCOB-afdeling in Rotterdam op poten gezet. Rotterdam is te groot om te werk te gaan vanuit allerlei verschillende organisaties die hetzelfde doel hebben. Daarom hebben we als ANBO-PCOB samen met KBO en NOOM (het migrantennetwerk voor ouderen) in 2014 de stichting Overleg Samenwerkende Ouderenorganisaties (OSO) opgericht. Aanleiding daarvoor was de inwerkingtreding van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), waar bij wij samen de belangen van alle ouderen in Rotterdam wilden behartigen. We hebben het ouderenbeleid op de kaart gezet en voor elkaar gekregen dat er nu een coördinerend wethouder ouderenbeleid in Rotterdam is. Hier door hebben we één aanspreekpunt voor alle domeinen.

Simon Binnendijk (76) is lokale belangenbehartiger bij de afdeling Alkmaar-Heiloo. Simon is raadslid en wethouder in Alkmaar geweest. “Die kennis en ervaring komen me nu goed van pas.”

“Zo’n negen jaar geleden ben ik vanuit mijn bestuursfunctie bij (toen nog) PCOB in de functie van belangenbehartiger gerold. Een mooie taak om de ouderen in onze gemeente een stem te geven en invloed uit te oefenen op het gemeentebeleid door goed te lobbyen. Ik doe dat samen met twee KBO-afdelingen in Alkmaar. Samen sta je sterker.

Wat we willen is senioren betrekken en betrokken houden bij de gemeenschap en zorgen dat punten die van belang zijn voor ouderen op de gemeentelijke agenda terechtkomen. Een succes dat we dit jaar hebben geboekt? Dat we zijn opgenomen als adviseurs binnen de lokale seniorenagenda die door de gemeenteraad van Alkmaar als beleid is vastgesteld. Ook hebben we ervoor gezorgd dat woningen voor 55-plussers een seniorenlabel kregen. Richting de gemeenteraadsverkiezingen zetten we in op een seniorvriendelijke gemeente. Ik vervul mijn taak als vrijwilliger met veel plezier en dat wil ik dus nog wel een tijdje doen. Het is belangrijk dat we niet worden gezien als ‘klagers’, maar als volwaardige gesprekspartners. Daar blijf ik me voor inzetten.”

Voor Theo Kansen (72), lokale belangenbehartiger bij de afdeling Kampen, is het duidelijk: “Het is toch normaal dat je om je heen kijkt, dat je oog hebt voor mensen, dat je elkaar helpt."

“Mijn motivatie om dit te gaan doen komt vanuit het bijbelvers Micha 6:8 en vanuit het liefdesgebod van Christus. Als het om belangenbehartiging gaat is het contact met de achterban belangrijk. Zo weet je wat er speelt. Via ons lokale magazine Houvast, dat verstuurd wordt naar zo’n 620 mensen, informeren we onze leden over zaken die van belang zijn voor de ouderen in Kampen. En over wat we als cluster ouderen doen of willen gaan doen. In dat tijdschrift staat ook mijn telefoonnummer. Soms krijg ik dan een belletje van een individueel lid die vraagt of ik hem of haar kan helpen. Zo zocht iemand een tijdje terug een aangepaste woning. Daar probeer ik dan bij te helpen door contact te zoeken met de woningbouwvereniging. En als dat dan lukt, is dat mooi.

In Kampen spelen dezelfde problemen als landelijk. Het tekort aan seniorenwoningen en te weinig doorstroming, maar ook armoede en bijvoorbeeld een gebrek aan voldoende openbare toiletten. Dat alles staat op de gemeentelijke agenda. Een klein succesje dat we afgelopen jaar als ouderencluster hebben geboekt, is het vercgroten van de toegang van het stadspark voor mensen met een scootmobiel.