Filosoof Lieke Knijnenburg verzet zich tegen onze obsessie met productiviteit en schreef daarom het boek 'Een schitterende leegte'.
“Als samenleving waarderen we het hebben van werk. Werkloos zijn wordt soms gekoppeld aan lui, terwijl werkenden hun identiteit juist vaak ophangen aan hun baan. Honderd jaar geleden werkten veel mensen aan de lopende band in een fabriek of op de boerderij. Werken was vooral een manier om inkomen te genereren. Of je het werk leuk of zinvol vond, was minder relevant. Het is mooi dat werken nu voor veel mensen ook prettig en betekenisvol is, maar dat heeft ook een keerzijde.”
“Als we onze identiteit laten bepalen door het werk dat we doen, maakt dat ons kwetsbaar voor een burn-out en het bekende ‘zwarte gat’ na het pensioen. Meer dan veertig uur werken was lang iets om trots op te zijn. Nu zie je dat gelukkig kantelen doordat jongere generaties inzien dat er meer is in het leven dan werk. Zij willen zich niet laten bepalen door datgene waarmee ze geld verdienen.”
“Laatst ontmoette ik een vrouw die vertelde dichter te zijn. Bij mij kwamen direct allemaal vragen op: ‘Waar publiceer je, wie is je uitgever?’ Zij antwoord de rustig: ‘Ik heb nog niets gepubliceerd, maar ik dicht.’ Dat vond ik mooi. Want waarom moet er een loonstrookje aan je identiteit vastzitten? Dat hoeft helemaal niet. Ook zonder betaald werk kunnen we prima bepalen wie we zijn. Of dat nu kunstenaar, activist, mantelzorger of grootouder is.”





